ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ
Με οργάνωση και συμμαχία, ο λαός πρέπει να δημιουργήσει τη στρατιά της ανατροπής
Κατάμεστη η αίθουσα της εκδήλωσης
 |
Πλήθος
κόσμου συνέρρευσε στο Διοικητικό Μέγαρο Λιβαδειάς, όπου
πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση με ομιλήτρια την ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα
Παπαρήγα, για τις πολιτικές εξελίξεις και την πολιτική πρόταση διεξόδου
του ΚΚΕ. Εργάτες, μικρομεσαίοι, γυναίκες και νέοι παρακολούθησαν με
αμείωτο ενδιαφέρον την ομιλία, ενώ ακολούθησε συζήτηση. Μεταξύ άλλων,
παραβρέθηκαν οι Δ. Κουτσούμπας και Τ. Δημουλάς, μέλη του ΠΓ της ΚΕ του
ΚΚΕ. Στην ομιλία της, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ σημείωσε:«Νομίζω
ότι δεν υπάρχει ανάγκη να μιλήσω αναλυτικά για τα προβλήματα που ζει η
μεγάλη πλειοψηφία του λαού. Μπορεί να υπάρχουν κάποιες διαφορές. Για
παράδειγμα, οι άνεργοι, οι νέοι άνθρωποι, αυτοί που δουλεύουν στη
βιομηχανία, αυτοί που έχουν χαμηλούς μισθούς, τα μικρομάγαζα, η φτωχή
αγροτιά, πραγματικά δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι αντιμετωπίζουν το
φάσμα της πείνας. Αλλά είμαι βέβαιη ότι και ορισμένοι υπάλληλοι, είτε αν
θέλετε από τα μικροαστικά λαϊκά στρώματα, και δεν το λέμε υποτιμητικά,
που ζούσαν λίγο καλύτερα από τους άλλους, είχαν σχετικά καλύτερους
μισθούς, καταλαβαίνουν ότι η απόσταση που τους χωρίζει από την
επιδείνωση της θέσης τους είναι πολύ μικρή.
Δεν αναφερόμαστε μόνο
στο ότι κόβονται μισθοί και συντάξεις, και θα ξανακοπούν μέσα στο 2012,
αλλά βλέπετε, αυτό που θεωρούσε καθένας δεδομένο, ότι θα έχει μία
σταθερή δουλειά, δεν είναι καθόλου βέβαιο. Χιλιάδες μικροί
επιχειρηματίες, μαγαζάτορες, κυρίως αυτοί που δουλεύουν μόνοι τους, αλλά
και αυτοί που έχουν ένα ή δύο εργαζόμενους, θα αντιμετωπίσουν το
ερώτημα "πόσο χρειάζεται, να το κρατήσω ανοιχτό το μαγαζί ή όχι;".
Και
καινούρια τμήματα της φτωχής αγροτιάς θα βρεθούν σε πάρα πολύ δύσκολη
θέση. Οσο για τους εργάτες της βιομηχανίας, ξέρουμε πολύ καλά ότι ακόμα
και οι βιομηχανίες εκείνες που ακόμα δεν τους έχει χτυπήσει η κρίση τόσο
πολύ ακόμα - μπορεί να έχουν μία μείωση κερδών, αλλά αντέχουν - και
αυτές ακόμα κάνουν περικοπές μισθών και για να μη μειωθεί το κέρδος,
αλλά και γιατί θέλουν να συναντήσουν την περίοδο της ανάκαμψης όταν
έρθει με τα εργατικά δικαιώματα κυριολεκτικά στον πάτο.Είναι
προβλήματα που τα ξέρουμε, τα ζούμε. Αν θέλετε, η διαφορά η δική μας,
του ΚΚΕ, από τους απλούς ανθρώπους που βιώνουν τα προβλήματα είναι ότι
εμείς δεν αιφνιδιαστήκαμε γι' αυτά που ζούμε σήμερα. Θα πει κανείς,
βρεθήκαμε απότομα σε αυτή την κατάσταση. Την προβλέπαμε. Μάλιστα σήμερα
κοίταξα τις Θέσεις του Κόμματος το 1998-1999, ακόμα και το 2003. Εβλεπα
τις Θέσεις μας και είχαμε προβλέψει όχι απλώς ότι θα έρθει κρίση, αυτό
το είχαμε προβλέψει από το 1999. Είχαμε προβλέψει το 2003 - ακόμα τότε
δεν υπήρχαν τα στοιχεία - ότι η κρίση που θα έρθει θα έχει ένα καινούριο
χαρακτηριστικό - που πραγματικά το απέκτησε - θα είναι συγχρονισμένη
κρίση ή θα λειτουργεί σύγχρονα στις ισχυρές καπιταλιστικές χώρες. Και
μιλάγαμε το Μάρτιο του 2003, συγκεκριμένα οκτώ χρόνια πριν, και λέγαμε
ότι η κρίση θα χτυπάει ταυτόχρονα ΕΕ, ΗΠΑ και Ιαπωνία...
Καμία
φορά κι εμείς τα γράφουμε, τα λέμε και τα θεωρούμε φυσιολογικά. Αλλά
προβλέψαμε πολλές από τις εξελίξεις που βιώνουμε σήμερα. Οτι θα αρχίσει η
τάση διάσπασης της ΕΕ, αυτό το λέγαμε και το 1992 και το 1961 ακόμα,
όταν ξεκίνησε η διαδικασία σύνδεσης της ΕΕ με την Ελλάδα. Το είπαμε και
το 1987 όταν πρωτοέγινε η ΕΟΚ. Αλλά το 2003 προβλέπαμε τη σύγχρονη
έκφραση της κρίσης.Με αυτή την έννοια αυτό που συζητάμε σήμερα
στο λαό είναι η κρίση, ο χαρακτήρας της και ποια διέξοδος υπάρχει. Το
να περιγράφουμε διεξοδικά τα προβλήματα, αυτό που κάνουν άλλες πολιτικές
δυνάμεις διεξοδικά - στη Βουλή, παρακολουθώ, όλοι αισθάνονται την
ανάγκη να αναγνωρίσουμε ότι τα μέτρα που πάρθηκαν είναι σκληρά, άσχημα,
οι υπουργοί της κυβέρνησης βλέπετε λένε ότι δεν κοιμούνται το βράδυ για
τη σκληρότητα των μέτρων που παίρνουν, αυτά λένε τα αναγνωρίζουν, αλλά
μετά προσθέτουν και μία φράση "ήταν όμως αναγκαία και αν δεν τα πάρουμε
αυτά τα μέτρα, τα πράγματα θα είναι πολύ χειρότερα"...
Καθαρό το δίλημμα για το λαό
Βεβαίως
κι εμείς σε κάθε βήμα που κάνουμε και επιδιώκουμε να μιλήσουμε για
πρώτη φορά με εργάτες, υπαλλήλους, φτωχούς αγρότες, που δεν μας δόθηκε η
ευκαιρία ή κι εκείνοι δεν ήρθαν κοντά μας για να συζητήσουμε,
αντιμετωπίζουμε ένα ερώτημα: "Πώς θα βγούμε από την κρίση; Κάνετε κάτι",
αυτό λένε όλοι. Φαντάζομαι αυτό ζείτε κι εσείς όλοι. "Βρείτε, κάνετε
κάτι"... Μάλιστα ορισμένοι προχωράνε πιο πολύ και μας λένε: "κοιτάξτε να
δείτε, αφήστε τώρα, εντάξει καλές είναι οι θέσεις σας, αλλά βρείτε
ορισμένα πέντε σημεία να συμφωνήσετε με περισσότερες όσο γίνεται
πολιτικές δυνάμεις, μήπως γίνει κάτι"...
Η Αλέκα Παπαρήγα στο βήμα
 |
Δυστυχώς
δεν μπορούμε να απαντήσουμε τόσο απλά σε αυτά τα ζητήματα. Γιατί,
ξέρετε, δεν είναι περίεργο. Στη δεκαετία του 1970-1980 μπορούσες με
όρους κινήματος, μέσα στο κίνημα, να επιλέξεις τέσσερα - πέντε
προβλήματα που ήταν πιο οξυμένα και να τα προτάξεις στις κινητοποιήσεις,
στο μαζικό κίνημα. Τώρα ούτε σαν Κόμμα, ούτε και μέσα στις μαζικές
οργανώσεις, ούτε μέσα στο μαζικό κίνημα αρκεί να πεις πέντε προβλήματα.Ποια
είναι αυτά; Ο άλλος θέλει να βρει δουλειά, ο άλλος να πάρει ανθρώπινη
σύνταξη, ο άλλος να κρατήσει το σπίτι του να μην του πάρει η τράπεζα, ο
άλλος θέλει να καλλιεργήσει τα αγροτικά του προϊόντα, το μαγαζί, το
μικρομάγαζο θέλει πελάτες. Το φάσμα των προβλημάτων είναι τεράστιο. Για
παράδειγμα μου έλεγε κάποιος σήμερα, στα ΤΕΙ στη Λαμία καταργήθηκε η
σίτιση... Αλλος, πήγε το παιδί του πιο μακριά, δεν μπορεί να το στείλει
να σπουδάσει.
Είναι τεράστια τα προβλήματα και είναι και οξυμένα
και πρωτόγνωρα. Ποια να προτάξεις; Οταν οι άλλοι σου λένε ότι υπάρχει η
κρίση, υπάρχει το χρέος, όταν γίνεται συζήτηση μέσα ή έξω από την ΕΕ,
όταν συναντιέται η Μέρκελ με τον Σαρκοζί για να συζητήσουν έναν πιο
στενό "κορσέ". Οταν λένε ότι το ΙΚΑ - το οποίο δεν είναι Ταμείο πια μόνο
για τους εργατοϋπάλληλους, είναι Ταμείο που έχει τη μεγάλη πλειοψηφία
και στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα - αναζητά, λένε, ένα δάνειο τρία
δισ. για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις και θα δώσει σαν εγγύηση
ομόλογα που λήγουν το 2020 κι έχει και ακίνητη περιουσία αξίας 300 εκατ.
ευρώ, θα την υποθηκεύσει για να πληρωθούν οι συντάξεις...
Τα
προβλήματα είναι τόσα και τέτοια που δεν μπορείς να τα ξεχωρίσεις και
να προτάξεις κάποια από αυτά, όπως ενδεχομένως γινόταν παλιά. Γιατί έτσι
κι αλλιώς σήμερα μπαίνουν βασικές επιλογές. Εδώ πια συγκρούονται δύο
δρόμοι ανάπτυξης. Εδώ πρέπει να απαντήσεις, "με τα μονοπώλια ή με το
λαό", μέσα ή έξω από την ΕΕ. Πρέπει να επιλέξεις ποια θα είναι η
πολιτική εξουσία: Των μονοπωλίων ή η εργατική λαϊκή εξουσία;Και
πρέπει να σας πω, εμείς πάντα μιλούσαμε για το Σοσιαλισμό, πάντα
μιλούσαμε για τη ριζική αλλαγή, όμως τώρα δεν μιλούμε όπως μιλούσαμε τα
προηγούμενα χρόνια. Αναλύαμε την αναγκαιότητα να παλέψουμε για το
Σοσιαλισμό, για την εργατική εξουσία και ενδεχομένως τότε στον κόσμο
φάνταζε σαν ένα σύνθημα ζύμωσης. Δεν το έβλεπε κοντά του. Σήμερα,
ειλικρινά, δεν το λέμε γιατί θέλουμε να ανεβάσουμε το βαθμό της
μαχητικότητάς μας.
Το λέμε γιατί δεν μπορείς να απαντήσεις στα
προβλήματα που έχει ο λαός σήμερα, στη διέξοδο, αν δεν μιλήσεις πριν από
όλα για το καπιταλιστικό σύστημα που ζούμε.
Εμείς δεν μπορούμε να
περιοριστούμε απλώς στο κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, κυβέρνηση ΝΔ. Και να σας πω
ένα παράδειγμα. Ανακάλυψαν σήμερα, και στελέχη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και
κυρίως και τα άλλα κόμματα στη Βουλή, ότι η ΕΕ μας ζητάει να
απεμπολήσουμε κυριαρχικά μας δικαιώματα. Ανακάλυψαν ότι η Ελλάδα
μετατρέπεται σε μία αποικία, ότι ο Σαρκοζί και η Μέρκελ συνεργάζονται
μεταξύ τους και δεν ρωτάνε κανέναν και πουθενά. Οτι η Ελλάδα έχει χάσει
την ανεξαρτησία της, την κυριαρχία της, ότι λίγο ή πολύ είμαστε σε
κατοχή και πρέπει να διεξάγουμε έναν εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα.
Ανακάλυψαν,
επίσης, η ΝΔ λέει ότι το ΠΑΣΟΚ απέτυχε στην κυβέρνηση, ότι δεν ήξερε να
κυβερνήσει, δεν είχε πρόγραμμα. Και το ΠΑΣΟΚ ανακάλυψε ότι την κρίση
στην Ελλάδα τη δημιούργησε η προηγούμενη κυβέρνηση, η ΝΔ. Και
τσακώνονται μεταξύ τους γι' αυτό το ζήτημα. Πρόκειται για μία συζήτηση
κυριολεκτικά λαθεμένη κι επικίνδυνη. Με ποια έννοια; Γιατί μπερδεύει
τόσο πολύ τον κόσμο που δεν μπορεί να βγάλει άκρη.
