Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

Γονείς μη φοβάστε τον πυρετό…



Το 1980 ο Schmitt περιέγραψε τη φοβία του πυρετού και συνιστούσε στους γιατρούς να μην είναι επιθετικοί στην αντιμετώπιση του πυρετού διότι: «η επιθετική αντιμετώπιση θα έκανε τους γονείς να πιστεύουν ότι ο πυρετός είναι μια βαριά κατάσταση». Στη μελέτη του αυτή επιβεβαιωνόταν το μεγάλο άγχος που προκαλεί στους οικείους του, το παιδί που πυρέσσει.

Ο γιατρός, παρακινούμενος από τα συναισθήματα των γονιών και ορισμένες φορές για να γλιτώσει από ενοχλητικά τηλεφωνήματα, συστήνει αφειδώς αντιπυρετικά. Μια συνηθισμένη οδηγία για την αντιμετώπιση του πυρετού είναι η χρήση δύο αντιπυρετικών ουσιών εναλλάξ μέσα σε ένα 6ωρο (π.χ. παρακεταμόλης και ασπιρίνης, ή παρακεταμόλης και μεφαιναμικού οξέος). Οπως περιγράφεται σε άρθρο του Pediatrics, του Μαΐου 2000, όσο νεότερος ο παιδίατρος τόσο συχνότερα υποκύπτει στο άγχος των γονιών και συστήνει εναλλαγή δύο αντιπυρετικών ουσιών για να υφίεται ο πυρετός. Απ” ό,τι φαίνεται δεν υπάρχουν επιστημονικά δεδομένα που να δικαιολογούν τη χρήση αντιπυρετικών ουσιών σε συνδυασμό (εναλλάξ).

Δεν έχει αποδειχθεί με μελέτες ότι ένας τέτοιος συνδυασμός έχει καλύτερο αντιπυρετικό αποτέλεσμα, ούτε βέβαια ότι είναι ασφαλής για τον άρρωστο. Αντίθετα, σε πολλες μελέτες αναφέρεται ότι μια τέτοια ιατρική οδηγία για εναλλαγή αντιπυρετικών, δημιουργεί σύγχυση στους γονείς, με αποτέλεσμα υπερδοσολογία του φαρμάκου (δηλαδή λήψη μεγάλων δόσεων των αντιπυρετικών, είτε διότι δίδονται πολύ συχνά στη διάρκεια της ημέρας, είτε διότι αντιπυρετικά με διαφορετικό όνομα περιέχουν την ίδια φαρμακευτική ουσία κ.ά) και τοξικότητα που ορισμένες φορές απειλεί και τη ζωή του αρρώστου. Η ηπατοτοξικότητα (δηλαδή η τοξική δράση πάνω στο συκώτι) των αντιπυρετικών είναι η πιο συχνή και σοβαρή παρενέργειά τους.

Διαβάστε τη συνέχεια στον http://www.iator.gr/