Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Λύτρωση είναι η ικανότητα να αγαπάς και να αγαπιέσαι..



http://wp.loveletters.gr/
Γράφει η Σαντίνα Δεναξά

Αγαπάς και ο κόσμος αλλάζει γύρω σου.
Αγαπιέσαι και αλλάζεις τον κόσμο.
Γίνεσαι εσύ ο κόσμος όλος.

Οι πλανήτες ευθυγραμμίζονται γύρω από την τροχιά σου.
Δορυφόροι συναισθημάτων που εκρήγνυνται.
Μικροί ήλιοι που καίγονται για να ζεις εσύ.
Φεγγάρια πάθους που φανερώνονται με μια γοητεία μυστηριακή στα σεντόνια
της νύχτας για να κλέψουν τα φιλιά σου.

Τίποτα δεν είναι πια το ίδιο, όταν αγαπάς.

Ούτε η ανατολή που βάφει τον ορίζοντα με ροδόχρωμα χαμόγελα,
ούτε η θάλασσα που την ξεπροβοδίζει.
Στο καλειδοσκόπιο της καρδιάς όλα αντανακλώνται με μιαν απίστευτη συμμετρία
και λεπτομέρεια.
Αρκεί μία και μόνη ανατολή στην αγκαλιά του αγαπημένου σου, για να πειστείς
ότι τις έχεις δει όλες.

Χορταίνοντας αγάπη, τα μάτια σου αστραποβολούν θαύματα.
Τα χέρια σου αδυνατούν να συγκρατήσουν τον πλούτο της χαράς και τον μοιράζουν άφθονο παντού.

Γιατί τίποτα δεν είναι πια το ίδιο, όταν αγαπιέσαι.

Το γέλιο, η τρυφερότητα, η ευεξία κουλουριάζονται στα πόδια σου υποτακτικά.
Τρίβονται χαδιάρικα στ’ ακροδάχτυλά σου.
Γουργουρίζουν από ευτυχία, όταν αγαπάς.

Σύντροφοι πιστοί της καθημερινότητάς σου σ’ ακολουθούν στην δουλειά,
στις αγορές, σε όλες τις πεζές υποχρεώσεις σου κι εσύ λάμπεις χωρίς ίχνος μακιγιάζ,
γιατί δεν υπήρξες ποτέ τόσο όμορφη, όσο όταν αγαπιέσαι.

Ανακαλύπτεις μέσα σου δυνάμεις που δεν γνώριζες πως κατέχεις.

Τα όριά σου είναι ευρύτερα απ’ όσο είχες φανταστεί: στην κατανόηση, την αποδοχή,
την επιείκεια, την συγχώρεση.

Ξεπερνάς τον εαυτό σου, όταν αγαπάς.

Κάνεις υπερβάσεις, θυσίες και όνειρα που στεγάζουν εκτός από τον δικό σου ουρανό,
τον ουρανό ενός άλλου ανθρώπου, άγνωστου μέχρι χθες.

Άγνωστου και ξένου, που όμως σήμερα θα έδινες την τελευταία σου πνοή γι’ αυτόν, χωρίς δεύτερη σκέψη.

Όταν αγαπιέσαι, δεν υπάρχουν μυστικά επτασφράγιστα που αφορούν στο νόημα
της ζωής ή την κατάκτηση της αιώνιας νεότητας.

Όλα ξεκλειδώνονται κι αποκαλύπτονται μ’ έναν τρόπο μαγικό, γιατί κρατάς το κλειδί
για την αθανασία της ψυχής.

Γιατί αυτό είναι η κολυμπήθρα της αναγέννησης, το δισκοπότηρο της σοφίας, το φωτοστέφανο των αγγέλων:
η ικανότητα του ν’ αγαπάς και ν’ αγαπιέσαι.